De route Rincon Onima

ONIMA AUTOROUTE (1,5 uur)

Deze autoroute brengt u van het oudste stenen gebouw in Rincon langs kleine boerderijen, waterstroomgebieden en de dynamische oostkust van Bonaire met haar unieke vegetatie. Na zware regenbuien zijn de wegen onbegaanbaar.

Wat kunt u onderweg verwachten?

Ontdek het platteland van Bonaire

Op deze pagina een kleine impressie!

MANGAZINA DI REI CULTUUR PARK

Mangazina di Rei (de opslagplaats van de koning) werd in de 19e eeuw gebruikt om de oogst voor de Nederlandse regering op te slaan. Hier ontvingen de slaven hun voedselrantsoen, nadat ze de hele week in de zoutpannen hadden gewerkt. Tegenwoordig is de Mangazina di Rei een park waar u de cultuur van Bonaire kunt “zien, voelen en proeven”. Bezoek de tentoonstelling en ontdek de cultuur en de unieke flora en fauna van de vallei. U krijgt een historisch overzicht van de meest interessante plekken in de vallei van Rincon. Na het zien van de tentoonstelling zult u tijdens de autoroutes veel meer herkennen.

DAM GRANDI

Dam Grandi betekent grote dam. Deze dam werd in 1953 gebouwd door de overheid om het regenwater uit de heuvels op te vangen. Dit water werd gebruikt voor de landbouw en als drinkwater voor de geiten. Na de regentijd is Dam Grandi een weelderige groene plek die veel vogels en vlinders aantrekt. Bonaire heeft een semi aride klimaat en krijgt gemiddeld ongeveer 450 mm regen per jaar. De regenval varieert tussen de 200 mm gedurende droge jaren en 1000 mm in natte jaren. Men gebruikt verschillende manieren om het water op te vangen en op te slaan.

TRADITIONEEL KUNUKU HUIS

Dit is een voorbeeld van een traditioneel kunuku huis. Men hield hier schapen en geiten en men verbouwde groenten en wat maishi chikí (sorghum, een graan uit Afrika). Sommige kunuku’s worden nog steeds gebruikt. Gedurende de afgelopen tientallen jaren zijn vele verlaten, terwijl andere alleen nog gebruikt worden om er het weekeinde door te brengen.

POS SHON LEU

Deze waterput is genoemd naar meneer Leu, die hier gewoond heeft. De putten met windmolens zijn belangrijk voor de boeren. Het meeste grondwater is brak, maar geiten kunnen dit water wel drinken. Er zijn maar drie putten in de vallei van Rincon die zoet grondwater leveren dat gebruikt kan worden om groenten water te geven. Dicht bij de put werd vaak een dam gebouwd om het regenwater op te vangen. Hierdoor werd de watervoorraad groter. De hellingen van deze dammen werden vaak gebruikt om watermeloenen en pompoenen te verbouwen in de regentijd. Wanneer er water in de dam staat, is dit een geschikte plaats om naar vogels te kijken.

PANORAMA OOST KUST

Deze weg voert u naar de kustlijn waar u een prachtig uitzicht hebt over de dynamische oostkust van Bonaire en de oostkant van het nationale park Washington Slagbaai. Hoge golven slaan tegen het kalkstenen plateau wanneer er een stevige wind waait.
Op dit plateau kunt u loslopende ezels en geiten zien. Hoewel het eruit ziet alsof er hier niets eetbaars groeit, voeden zij zich met de mossen die zij tussen de stenen vinden. De houten constructie die u hier kunt zien, is het begin van een café, maar de bouw ervan is uitgesteld.

WATERTANK

Deze watertank werd gebruikt om drinkwater op te slaan voor de mensen die in de buurt woonden. Dit is de enige openbare stenen watertank die niet afgebroken is. In 1979 werden de eerste drinkwaterleidingen in Rincon aangelegd. In 1986 werden de leidingen verlengd naar het nationale park Washington Slagbaai en daardoor werd deze watertank overbodig.

BOKA PLAYA GRANDI

Wanneer er geen wind waait, of de wind uit de omgekeerde richting komt, ziet de zee er aanlokkelijk uit, maar het wordt sterk afgeraden om hier te zwemmen. Door de gevaarlijke stromingen, onderstromingen en de scherpe rotsen vlak onder het wateroppervlak is dit een gevaarlijke plek om te zwemmen.

De mensen uit Rincon gingen hier vroeger strandjutten. Men struinde de kust af op zoek naar waardevolle spullen die afkomstig waren van schepen die vlak onder de kust vergaan zijn. In de lokale taal Papiamento noemt men dit ‘shete koló’, of ‘zeven kleuren’: men vond bruikbare spullen in vele kleuren.

Op deze plaats deden de vrouwen vroeger de was. Het zeewater doodde de pathogenen en witte kleren werden schoner door het zoute zeewater. Op weg naar huis spoelden zij de kleren af in een put met zoet water. Thuisgekomen hingen zij de was te drogen aan hun cactus haag.

PIEDRA PRETU

Bij Piedra Pretu oftewel “de zwarte steen”, kwamen vroeger muzikanten bij elkaar om de bari trommels te bespelen. De trommels werden van een holle boomstam gemaakt en met geitenhuid bespannen. Soms werden mensen werden opgezweept door het ritme van de muziek, en dansten ze op onfatsoenlijke wijze. Het gevolg was dat de priesters ingrepen en de muziek het zwijgen oplegden. Tegen het eind van het jaar is er een bari festival: een groep musici lopen dan door de straten en zingen liedjes over de schandalen, roddels en misdaden van het afgelopen jaar.

INDIANENTEKENINGEN

De indianentekeningen bij Boka Onima zijn de best bewaarde rotstekeningen op Bonaire. Deze mysterieuze tekeningen zijn gemaakt door de indianen, die oorspronkelijk uit Venezuela kwamen. Men denkt dat ze ongeveer 1000 jaar geleden gemaakt zijn. Het informatiebord geeft meer informatie over de eerste inwoners van Bonaire en hun kunstuitingen.

Afstammelingen van de inheemse bewoners bezoeken nog regelmatig deze heilige plaatsen om een muzikale ode aan hun voorouders te brengen.

UITZICHT OP DE HEUVELS

Vanaf deze plek zijn twee interessante geologische structuren zichtbaar. Kaomati, een heuvel van 42 m, is aan de rechterkant te zien. De grote rotsblokken zijn deel van een kalkstenen laag die oorspronkelijk onder water op een zacht glooiende vulkanische rotsheuvel gevormd werden. Toen het land boven de waterspiegel uitsteeg, brak het kalksteen uiteen en werden de rotsblokken van Kaomati gevormd.

Als u recht vooruit kijkt, ziet u de terrassen van Fontein. U ziet drie kalkstenen terrassen en de autoweg ligt op het oppervlak van het vierde terras. Elk terras is gevormd tijdens een periode met een ander zeeniveau.

Meer informatie over de geologie van Bonaire kunt u vinden in het museum bij de ingang van het nationale park Washington Slagbaai.

BOKA ONIMA

Voor de mensen in Rincon was Boka Onima een natuurlijke haven, maar het kon soms gevaarlijk zijn om aan de windzijde te vissen. Men kon alleen uitvaren als de wind ging liggen of als de wind gedraaid was, en uit westelijke richting kwam. Men zegt dat bij Boka Onima ongeveer 4000 jaar geleden de eerste mensen voet aan wal zetten.

PIEDRA DI BONAIRE

Deze rots heet Piedra di Bonaire, of wel ‘de rots van Bonaire’. Volgens de mythologie is Piedra di Bonaire een belangrijke locatie voor de originele voorouder, die Boynay heette. De lokale mensen van Rincon vertellen veel verhalen over deze mythische plek.

Men neemt aan dat deze rotsen hier 3000 jaar geleden door een tsunami terecht zijn gekomen.

MOROTIN

Deze twaalf moderne windmolens op Morotin produceren 35 % van de totale elektriciteitsbehoefte van het eiland. Dit gebied werd uitgekozen omdat het landschap vlak is en er een constante oostelijke passaatwind staat met een windsterkte van 25 km/uur. De wind en de zoute lucht die de vegetatie geselen, storen de bolcactus die hier overal groeit niet in het minst. Zij redden het omdat zij het vermogen bezitten om water op te slaan. Het wortelnetwerk kan ‘door’ de kalksteen heen groeien en het kan zich tot twaalf meter wijd verspreiden.